M19 to kod kategorii „Inne zwyrodnienia stawów” z rozdziału XIII klasyfikacji ICD-10 (choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 3 138 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP H01 „Endoprotezoplastyka łokcia, barku, nadgarstka, stawu skokowo-goleniowego, pierwotna częściowa kolana” (2 438; mediana pobytu 3 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok M15–M19: Choroby zwyrodnieniowe stawów. Rozdział XIII (M00–M99): Choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| M19.0 | Pierwotna choroba zwyrodnieniowa innych stawów | 2 680 |
| M19.1 | Pourazowa choroba zwyrodnieniowa innych stawów | 198 |
| M19.2 | Inne wtórne choroby zwyrodnieniowe stawów | 260 |
| M19.8 | Inne określone choroby zwyrodnieniowe stawów | brak danych |
| M19.9 | Choroba zwyrodnieniowa stawów, nieokreślona | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem M19 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| H01 Endoprotezoplastyka łokcia, barku, nadgarstka, stawu skokowo-goleniowego, pierwotna częściowa kolana | 2 438 | 8 218 | 3 | 14 622 zł |
| H42 Duże zabiegi na kończynie górnej | 324 | 30 726 | 2 | 10 585 zł |
| H89 Choroby niezapalne kości i stawów | 322 | 28 415 | 1 | 4 607 zł |
| H31E Kompleksowe zabiegi w zakresie kończyny dolnej i miednicy > 65 r.ż. | 54 | 4 444 | 2 | 28 827 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.