K61 to kod kategorii „Ropień okolicy odbytu i odbytnicy” z rozdziału XI klasyfikacji ICD-10 (choroby układu pokarmowego). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 3 047 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP F94 „Małe zabiegi odbytu i odbytnicy” (1 670; mediana pobytu 2 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok K55–K63: Inne choroby jelit. Rozdział XI (K00–K93): Choroby układu pokarmowego.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| K61 | Ropień okolicy odbytu i odbytnicy (kod bez czwartego znaku) | 99 |
| K61.0 | Ropień odbytu | 1 138 |
| K61.1 | Ropień odbytniczy | 1 463 |
| K61.2 | Ropień odbytniczo-odbytowy | 249 |
| K61.3 | Ropień kulszowo-odbytniczy | 98 |
| K61.4 | Ropień wewnątrzzwieraczowy | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem K61 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| F94 Małe zabiegi odbytu i odbytnicy | 1 670 | 6 500 | 2 | 3 509 zł |
| F96 Choroby odbytu | 1 225 | 2 648 | 5–7 | 5 638 zł |
| PZ99 Inne procedury zabiegowe < 18 r.ż. | 107 | 3 724 | 2 | 1 254 zł |
| PZF12 Średnie zabiegi odbytu < 18 r.ż. | 22 | 868 | 2 | 5 897 zł |
| PZN03 Średnie zabiegi chirurgii noworodka i niemowlęcia | 17 | 1 571 | 3 | 13 500 zł |
| PZN04 Małe zabiegi chirurgii noworodka i niemowlęcia * | 6 | 201 | 3–7 | 10 357 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.