K60 to kod kategorii „Szczelina i przetoka odbytnicy i okolicy odbytu” z rozdziału XI klasyfikacji ICD-10 (choroby układu pokarmowego). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 4 338 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP F93 „Średnie zabiegi odbytu” (2 939; mediana pobytu 1–2 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok K55–K63: Inne choroby jelit. Rozdział XI (K00–K93): Choroby układu pokarmowego.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| K60.0 | Ostra szczelina odbytu | brak danych |
| K60.1 | Przewlekła szczelina odbytu | 768 |
| K60.2 | Szczelina odbytu, nieokreślona | 479 |
| K60.3 | Przetoka odbytu | 1 461 |
| K60.4 | Przetoka odbytnicza | 1 630 |
| K60.5 | Przetoka odbytowo-odbytnicza | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem K60 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| F93 Średnie zabiegi odbytu | 2 939 | 17 459 | 1–2 | 4 872 zł |
| F94 Małe zabiegi odbytu i odbytnicy | 662 | 6 500 | 2 | 3 509 zł |
| F32 Duże i endoskopowe zabiegi jelita grubego | 398 | 5 962 | 2 | 11 436 zł |
| F30 Kompleksowe i duże zabiegi jelita grubego* | 289 | 13 460 | 3 | 25 960 zł |
| PZF12 Średnie zabiegi odbytu < 18 r.ż. | 41 | 868 | 2 | 5 897 zł |
| PZF06 Średnie i endoskopowe zabiegi przewodu pokarmowego < 18 r.ż. | 9 | 900 | 2 | 3 919 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.