I35 to kod kategorii „Niereumatyczne choroby zastawki aortalnej” z rozdziału IX klasyfikacji ICD-10 (choroby układu krążenia). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 10 281 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP E73 „Choroby zastawek serca > 17 r.ż.” (6 608; mediana pobytu 3 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok I30–I52: Inne choroby serca. Rozdział IX (I00–I99): Choroby układu krążenia.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| I35.0 | Zwężenie zastawki aortalnej | 7 495 |
| I35.1 | Niedomykalność zastawki aortalnej | 1 287 |
| I35.2 | Zwężenie zastawki aortalnej z niedomykalnością | 1 152 |
| I35.8 | Inne zaburzenia funkcji zastawki aortalnej | 199 |
| I35.9 | Zaburzenia funkcji zastawki aortalnej, nieokreślone | 148 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem I35 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| E73 Choroby zastawek serca > 17 r.ż. | 6 608 | 14 569 | 3 | 5 960 zł |
| E27 Koronarografia i inne zabiegi inwazyjne | 3 160 | 102 405 | 1 | 4 444 zł |
| E22E Przezskórne walwuloplastyki > 65 r.ż. | 351 | 529 | 6–7 | 54 886 zł |
| E02 Inne zabiegi kardiochirurgiczne > 17 r.ż. | 112 | 2 071 | 10 | 40 354 zł |
| E22F Przezskórne walwuloplastyki > 17 r.ż. i < 66 r.ż. | 20 | 70 | 5–13 | 52 851 zł |
| E87 Ciężkie nadciśnienie tętnicze > 17 r.ż. | 13 | 782 | 4 | 6 786 zł |
| E86 Nadciśnienie tętnicze oporne i wtórne | 8 | 566 | 8 | 10 652 zł |
| E89 Kompleksowa diagnostyka kardiologiczna | 8 | 394 | 1 | 1 548 zł |
| PZE01 Inne zabiegi kardiochirurgiczne < 18 r.ż. | 1 | 63 | 12 | brak danych |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.