I30 to kod kategorii „Ostre zapalenie osierdzia” z rozdziału IX klasyfikacji ICD-10 (choroby układu krążenia). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 1 031 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP E77 „Inne choroby układu krążenia > 17 r.ż.” (1 021; mediana pobytu 6–7 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok I30–I52: Inne choroby serca. Rozdział IX (I00–I99): Choroby układu krążenia.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| I30.0 | Ostre nieokreślone samoistne zapalenie osierdzia | 217 |
| I30.1 | Zapalenie osierdzia zakaźne | brak danych |
| I30.8 | Inne postacie ostrego zapalenia osierdzia | 200 |
| I30.9 | Ostre zapalenie osierdzia, nieokreślone | 614 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem I30 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| E77 Inne choroby układu krążenia > 17 r.ż. | 1 021 | 17 531 | 6–7 | 6 850 zł |
| P40 Inne choroby układu krążenia < 1 r.ż. albo < 18 r.ż. z pw | 10 | 719 | 9 | 23 694 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.