I11 to kod kategorii „Nadciśnieniowa choroba serca” z rozdziału IX klasyfikacji ICD-10 (choroby układu krążenia). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 10 058 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP E88 „Nadciśnienie tętnicze > 17 r.ż.” (6 469; mediana pobytu 4–5 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok I10–I15: Nadciśnienie tętnicze. Rozdział IX (I00–I99): Choroby układu krążenia.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| I11.0 | Choroba nadciśnieniowa z zajęciem serca, z (zastoinową) niewydolnością serca | 2 788 |
| I11.9 | Choroba nadciśnieniowa z zajęciem serca bez (zastoinowej) niewydolności serca | 7 282 |
Podkody sumują się do 10 070, czyli więcej niż 10 058 w nagłówku. W części grup udziały w tabeli NFZ przekraczają 100 %, więc jedna hospitalizacja może mieć kilka kodów. Tam do liczby kategorii bierzemy tylko największy wiersz, a tu pokazujemy każdy podkod osobno.
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.