G71 to kod kategorii „Pierwotne zaburzenia mięśniowe” z rozdziału VI klasyfikacji ICD-10 (choroby układu nerwowego). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 587 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP A32F „Choroby mięśni < 66 r.ż.” (442; mediana pobytu 2–3 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok G70–G73: Choroby połączeń nerwowo-mięśniowych i mięśni. Rozdział VI (G00–G99): Choroby układu nerwowego.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| G71.0 | Dystrofia mięśniowa | 270 |
| G71.1 | Zaburzenia miotoniczne | 20 |
| G71.2 | Miopatie wrodzone | 17 |
| G71.3 | Miopatia mitochondrialna niesklasyfikowana gdzie indziej | 29 |
| G71.8 | Inne pierwotne zaburzenia mięśniowe | 69 |
| G71.9 | Pierwotne zaburzenia mięśniowe, nieokreślone | 182 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem G71 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| A32F Choroby mięśni < 66 r.ż. | 442 | 1 617 | 2–3 | 5 815 zł |
| A30 Kompleksowa diagnostyka polineuropatii i chorób mięśni | 99 | 6 466 | 3 | 10 966 zł |
| A32E Choroby mięśni > 65 r.ż. | 46 | 972 | 3–6 | 8 665 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.