G70 to kod kategorii „Miastenia i inne zaburzenia nerwowo-mięśniowe” z rozdziału VI klasyfikacji ICD-10 (choroby układu nerwowego). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 1 781 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP A32F „Choroby mięśni < 66 r.ż.” (616; mediana pobytu 3–4 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok G70–G73: Choroby połączeń nerwowo-mięśniowych i mięśni. Rozdział VI (G00–G99): Choroby układu nerwowego.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| G70.0 | Miastenia | 1 638 |
| G70.1 | Toksyczne zaburzenia nerwowo-mięśniowe | brak danych |
| G70.2 | Miastenia wrodzona i wieku rozwojowego | 28 |
| G70.8 | Inne określone zaburzenia mięśniowo-nerwowe | 14 |
| G70.9 | Zaburzenie mięśniowo-nerwowe, nieokreślone | 101 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem G70 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| A32F Choroby mięśni < 66 r.ż. | 616 | 1 617 | 3–4 | 5 815 zł |
| A32E Choroby mięśni > 65 r.ż. | 538 | 972 | 7 | 8 665 zł |
| A30 Kompleksowa diagnostyka polineuropatii i chorób mięśni | 512 | 6 466 | 6 | 10 966 zł |
| A31 Choroby nerwów obwodowych | 81 | 6 563 | 3 | 3 700 zł |
| H90 Zapalenia stawów i układowe choroby tkanki łącznej wymagające intensywnego leczenia > 10 dni | 34 | 243 | 13–17 | 20 712 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.