G56 to kod kategorii „Mononeuropatie kończyny górnej” z rozdziału VI klasyfikacji ICD-10 (choroby układu nerwowego). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 39 914 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP H43 „Średnie zabiegi na kończynie górnej” (28 812; mediana pobytu 0 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok G50–G59: Zaburzenia obejmujące nerwy, korzenie nerwów rdzeniowych i sploty nerwowe. Rozdział VI (G00–G99): Choroby układu nerwowego.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| G56.0 | Zespół cieśni nadgarstka | 33 415 |
| G56.1 | Inne uszkodzenia nerwu pośrodkowego | 2 430 |
| G56.2 | Uszkodzenie nerwu łokciowego | 2 842 |
| G56.3 | Uszkodzenie nerwu promieniowego | 97 |
| G56.4 | Kauzalgia | brak danych |
| G56.8 | Inne mononeuropatie kończyny górnej | 1 027 |
| G56.9 | Mononeuropatia kończyny górnej, nieokreślona | 103 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem G56 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| H43 Średnie zabiegi na kończynie górnej | 28 812 | 39 254 | 0 | 4 503 zł |
| A25 Zabiegi na nerwach obwodowych | 4 816 | 10 329 | 3 | 8 419 zł |
| H83 Średnie zabiegi na tkankach miękkich | 3 900 | 66 231 | 0 | 5 184 zł |
| H42 Duże zabiegi na kończynie górnej | 805 | 30 726 | 0–1 | 10 585 zł |
| H84 Mniejsze zabiegi w obrębie układu mięśniowo-szkieletowego lub tkanek miękkich | 740 | 16 721 | 1 | 2 906 zł |
| A31 Choroby nerwów obwodowych | 496 | 6 563 | 1–4 | 3 700 zł |
| H22 Artroskopia lecznicza | 266 | 12 027 | 0 | 3 848 zł |
| A26 Zabiegi zwalczające ból i na układzie współczulnym | 63 | 2 815 | 2 | 1 291 zł |
| A14 Małe zabiegi wewnątrzczaszkowe | 15 | 375 | 2 | 3 063 zł |
| S11 Okołourazowe lub okołozabiegowe leczenie skaz krwotocznych | 1 | 99 | 6 | brak danych |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.