G51 to kod kategorii „Zaburzenia nerwu twarzowego” z rozdziału VI klasyfikacji ICD-10 (choroby układu nerwowego). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 1 749 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP A87 „Inne choroby układu nerwowego” (740; mediana pobytu 4 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok G50–G59: Zaburzenia obejmujące nerwy, korzenie nerwów rdzeniowych i sploty nerwowe. Rozdział VI (G00–G99): Choroby układu nerwowego.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| G51.0 | Obwodowe porażenie nerwu twarzowego | 1 567 |
| G51.1 | Zapalenie zwoju kolanka | brak danych |
| G51.2 | Zespół Melkerssona | brak danych |
| G51.3 | Kloniczny skurcz połowy twarzy | 45 |
| G51.4 | Miokimia twarzowa | brak danych |
| G51.8 | Inne zaburzenia nerwu twarzowego | 93 |
| G51.9 | Zaburzenia nerwu twarzowego, nieokreślone | 44 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem G51 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| A87 Inne choroby układu nerwowego | 740 | 73 949 | 4 | 6 245 zł |
| P50 Diagnostyka i leczenie chorób ukladu nerwowego | 703 | 29 517 | 5 | 3 626 zł |
| A56 Choroby nerwów czaszkowych | 270 | 1 475 | 0–8 | 4 029 zł |
| B31 Duże rekonstrukcje na aparacie ochronnym oka | 25 | 1 250 | 0 | 8 981 zł |
| C23 Średnie zabiegi szczękowo-twarzowe | 10 | 844 | 2 | 5 804 zł |
| PZC07 Średnie zabiegi szczękowo-twarzowe < 18 r.ż. | 1 | 84 | 2 | brak danych |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.