Z43 to kod kategorii „Opieka nad pacjentami ze sztucznymi otworami” z rozdziału XXI klasyfikacji ICD-10 (czynniki wpływające na stan zdrowia i kontakt ze służbą zdrowia). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 2 919 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP C57 „Inne choroby gardła, uszu i nosa” (494; mediana pobytu 0 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok Z40–Z54: Osoby stykające się ze służbą zdrowia w celu zabiegów specjalnych oraz pielęgnacji. Rozdział XXI (Z00–Z99): Czynniki wpływające na stan zdrowia i kontakt ze służbą zdrowia.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| Z43.0 | Opieka nad pacjentami z tracheostomią | 1 015 |
| Z43.1 | Opieka nad pacjentami z gastrostomią | 1 122 |
| Z43.2 | Opieka nad pacjentami z ileostomią | 195 |
| Z43.3 | Opieka nad pacjentami z kolostomią | brak danych |
| Z43.4 | Opieka nad pacjentami z innymi sztucznymi otworami w przewodzie pokarmowym | brak danych |
| Z43.5 | Opieka nad pacjentami z cystostomią | brak danych |
| Z43.6 | Opieka nad pacjentami z innymi sztucznymi otworami w układzie moczowym | 587 |
| Z43.7 | Opieka nad pacjentkami ze sztuczną pochwą | brak danych |
| Z43.8 | Opieka nad pacjentami z innymi sztucznymi otworami | brak danych |
| Z43.9 | Opieka nad pacjentami z nieokreślonymi sztucznymi otworami | brak danych |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.