Rozdział XXII ICD-10 (U00–U89): kody do celów specjalnych

Dane: dane.gov.pl, zbiór 27 „Rejestr Systemó…, NFZ, API „Statystyki JGP” (katalog 1a)…, okres słownik ICD-10 stan na 31.03.2021; NFZ 2024 · aktualizacja 2026-10-07

Rozdział XXII klasyfikacji ICD-10 obejmuje kody od U00 do U89: 11 kategorii trzyznakowych w 2 blokach. Dla 1 z nich NFZ wykazał w 2024 r. co najmniej 30 hospitalizacji; najwięcej przy kodzie U07 „Awaryjne użycie U07” (co najmniej 14 591).

Liczby

Najczęstsze kody w szpitalach (NFZ, co najmniej)

  1. U07 Awaryjne użycie U07 — 14 591 hospitalizacji

U00–U49 Tymczasowe określenie nowych chorób o niepewnej etiologii

U80–U89 Czynniki bakteryjne oporne na antybiotyki

Co mówi kod ICD-10, a czego nie

Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.

Jak liczymy hospitalizacje

Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.

Źródła

Powiązane