T93 to kod kategorii „Następstwa urazów kończyny dolnej” z rozdziału XIX klasyfikacji ICD-10 (urazy, zatrucia i inne określone skutki działania czynników zewnętrznych). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 15 859 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP H33 „Średnie zabiegi na kończynie dolnej” (7 852; mediana pobytu 2 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok T90–T98: Następstwa urazów, zatruć i innych skutków działania czynników zewnętrznych. Rozdział XIX (S00–T98): Urazy, zatrucia i inne określone skutki działania czynników zewnętrznych.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| T93.0 | Następstwa otwartej rany kończyny dolnej | brak danych |
| T93.1 | Następstwa złamania kości udowej | 1 222 |
| T93.2 | Następstwa innych złamań w obrębie kończyny dolnej | 10 187 |
| T93.3 | Następstwa zwichnięcia, skręcenia i naderwania w obrębie kończyny dolnej | 3 140 |
| T93.4 | Następstwa urazu nerwu kończyny dolnej | brak danych |
| T93.5 | Następstwa urazu mięśnia i ścięgna kończyny dolnej | brak danych |
| T93.6 | Następstwa urazu zmiażdżeniowego i amputacji urazowej kończyny dolnej | brak danych |
| T93.8 | Następstwa innych określonych urazów kończyny dolnej | 1 310 |
| T93.9 | Następstwa nieokreślonego urazu kończyny dolnej | brak danych |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.