T19 to kod kategorii „Ciało obce w układzie moczowo-płciowym” z rozdziału XIX klasyfikacji ICD-10 (urazy, zatrucia i inne określone skutki działania czynników zewnętrznych). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 230 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP L30 „Małe zabiegi pęcherza moczowego” (211; mediana pobytu 0 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok T15–T19: Skutki działania ciała obcego wnikającego drogą naturalnych otworów ciała. Rozdział XIX (S00–T98): Urazy, zatrucia i inne określone skutki działania czynników zewnętrznych.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| T19.0 | Ciało obce w cewce moczowej | brak danych |
| T19.1 | Ciało obce w pęcherzu moczowym | brak danych |
| T19.2 | Ciało obce w obrębie sromu i pochwy | 19 |
| T19.3 | Ciało obce w macicy [dowolnej części] | brak danych |
| T19.8 | Ciało obce w innych lub licznych częściach układu moczowo-płciowego | 211 |
| T19.9 | Ciało obce w układzie moczowo-płciowym, część nieokreślona | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem T19 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| L30 Małe zabiegi pęcherza moczowego | 211 | 6 087 | 0 | 4 448 zł |
| M18 Leczenie zachowawcze dolnej części układu rozrodczego | 19 | 1 659 | 0 | 1 454 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.