S76 to kod kategorii „Uraz mięśnia i ścięgna na poziomie biodra i uda” z rozdziału XIX klasyfikacji ICD-10 (urazy, zatrucia i inne określone skutki działania czynników zewnętrznych). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 69 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP H31E „Kompleksowe zabiegi w zakresie kończyny dolnej i miednicy > 65 r.ż.” (67; mediana pobytu 4 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok S70–S79: Urazy biodra i uda. Rozdział XIX (S00–T98): Urazy, zatrucia i inne określone skutki działania czynników zewnętrznych.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| S76.0 | Uraz mięśnia i ścięgna biodra | brak danych |
| S76.1 | Uraz ścięgna i mięśnia czworogłowego uda | 68 |
| S76.2 | Uraz ścięgna i mięśni przywodzących uda | brak danych |
| S76.3 | Uraz ścięgien i mięśni tylnej grupy mięśni uda | brak danych |
| S76.4 | Uraz innych nieokreślonych mięśni i ścięgien na poziomie uda | brak danych |
| S76.7 | Uraz licznych mięśni i ścięgien na poziomie biodra i uda | 1 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem S76 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| H31E Kompleksowe zabiegi w zakresie kończyny dolnej i miednicy > 65 r.ż. | 67 | 4 444 | 4 | 28 827 zł |
| S11 Okołourazowe lub okołozabiegowe leczenie skaz krwotocznych | 2 | 99 | 16–22 | brak danych |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.