S22 to kod kategorii „Złamanie żebra (żeber), mostka i odcinka piersiowego kręgosłupa” z rozdziału XIX klasyfikacji ICD-10 (urazy, zatrucia i inne określone skutki działania czynników zewnętrznych). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 8 374 hospitalizacje z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP T07 „Leczenie zachowawcze urazów” (6 072; mediana pobytu 3–4 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok S20–S29: Urazy klatki piersiowej. Rozdział XIX (S00–T98): Urazy, zatrucia i inne określone skutki działania czynników zewnętrznych.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| S22.0 | Złamanie kręgów odcinka piersiowego kręgosłupa | 3 361 |
| S22.1 | Liczne złamania odcinka piersiowego kręgosłupa | 259 |
| S22.2 | Złamanie mostka | 21 |
| S22.3 | Złamanie żebra | 575 |
| S22.4 | Liczne złamania żeber | 4 196 |
| S22.5 | Klatka piersiowa cepowata | brak danych |
| S22.8 | Złamanie innych elementów rusztowania kostnego klatki piersiowej | brak danych |
| S22.9 | Złamanie elementów rusztowania kostnego klatki piersiowej, część nieokreślona | brak danych |
Podkody sumują się do 8 412, czyli więcej niż 8 374 w nagłówku. W części grup udziały w tabeli NFZ przekraczają 100 %, więc jedna hospitalizacja może mieć kilka kodów. Tam do liczby kategorii bierzemy tylko największy wiersz, a tu pokazujemy każdy podkod osobno.
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.