S02 to kod kategorii „Złamanie kości czaszki i twarzoczaszki” z rozdziału XIX klasyfikacji ICD-10 (urazy, zatrucia i inne określone skutki działania czynników zewnętrznych). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 8 997 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP C22 „Duże zabiegi szczękowo-twarzowe” (3 257; mediana pobytu 3–4 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok S00–S09: Urazy głowy. Rozdział XIX (S00–T98): Urazy, zatrucia i inne określone skutki działania czynników zewnętrznych.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| S02.0 | Złamanie kości sklepienia czaszki | 1 071 |
| S02.1 | Złamanie kości podstawy czaszki | 222 |
| S02.2 | Złamanie kości nosowych | 2 999 |
| S02.3 | Złamanie kości dna oczodołu | 398 |
| S02.4 | Złamanie kości jarzmowej i szczęki | 1 081 |
| S02.5 | Złamanie zęba | 6 |
| S02.6 | Złamanie żuchwy | 2 229 |
| S02.7 | Liczne złamania kości czaszki i twarzoczaszki | 951 |
| S02.8 | Złamanie innych kości czaszki i twarzoczaszki | 88 |
| S02.9 | Złamanie kości czaszki i twarzoczaszki, część nieokreślona | 94 |
Podkody sumują się do 9 139, czyli więcej niż 8 997 w nagłówku. W części grup udziały w tabeli NFZ przekraczają 100 %, więc jedna hospitalizacja może mieć kilka kodów. Tam do liczby kategorii bierzemy tylko największy wiersz, a tu pokazujemy każdy podkod osobno.
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.