Q54 to kod kategorii „Spodziectwo” z rozdziału XVII klasyfikacji ICD-10 (wady rozwojowe wrodzone, zniekształcenia i aberracje chromosomowe). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 1 675 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP PZL06 „Duże otwarte zabiegi cewki moczowej < 18 r.ż. *” (1 318; mediana pobytu 2–6 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok Q50–Q56: Wrodzone wady rozwojowe narządów płciowych. Rozdział XVII (Q00–Q99): Wady rozwojowe wrodzone, zniekształcenia i aberracje chromosomowe.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| Q54.0 | Spodziectwo żołędne | 305 |
| Q54.1 | Spodziectwo prąciowe | 1 017 |
| Q54.2 | Spodziectwo prąciowo-mosznowe | 164 |
| Q54.3 | Spodziectwo kroczowe | 23 |
| Q54.4 | Wrodzona strunowatość prącia | brak danych |
| Q54.8 | Inne postacie spodziectwa | 123 |
| Q54.9 | Spodziectwo, nieokreślone | 43 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem Q54 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| PZL06 Duże otwarte zabiegi cewki moczowej < 18 r.ż. * | 1 318 | 1 503 | 2–6 | 11 693 zł |
| P16 Poważne schorzenia uwarunkowane genetycznie i inne choroby wrodzone | 92 | 8 768 | 0 | 3 657 zł |
| PZN03 Średnie zabiegi chirurgii noworodka i niemowlęcia | 86 | 1 571 | 2–3 | 13 500 zł |
| PZL08 Duże i średnie zabiegi prącia < 18 r.ż | 81 | 1 721 | 0 | 7 671 zł |
| PZL07 Średnie zabiegi cewki moczowej < 18 r.ż. | 59 | 415 | 1–2 | 4 595 zł |
| PZL03 Małe endoskopowe zabiegi moczowodu < 18 r.ż | 14 | 367 | 2 | 3 262 zł |
| PZL13 Procedury diagnostyczne zabiegowe w zakresie układu moczowo - płciowego < 18 r.ż * | 9 | 794 | 1 | 3 498 zł |
| L52 Duże otwarte zabiegi cewki moczowej | 8 | 544 | 5 | 8 437 zł |
| PZN04 Małe zabiegi chirurgii noworodka i niemowlęcia * | 8 | 201 | 2–3 | 10 357 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.