Q25 to kod kategorii „Wrodzone wady rozwojowe dużych tętnic” z rozdziału XVII klasyfikacji ICD-10 (wady rozwojowe wrodzone, zniekształcenia i aberracje chromosomowe). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 1 754 hospitalizacje z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP P39 „Wrodzone wady serca > 0 r.ż. i < 18 r.ż.” (950; mediana pobytu 1–2 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok Q20–Q28: Wrodzone wady rozwojowe układu krążenia. Rozdział XVII (Q00–Q99): Wady rozwojowe wrodzone, zniekształcenia i aberracje chromosomowe.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| Q25.0 | Drożny przewód tętniczy | 557 |
| Q25.1 | Zwężenie cieśni aorty | 719 |
| Q25.2 | Zarośnięcie aorty | brak danych |
| Q25.3 | Zwężenie aorty | 134 |
| Q25.4 | Inne wrodzone wady rozwojowe aorty | 344 |
| Q25.5 | Zarośnięcie pnia płucnego | brak danych |
| Q25.6 | Zwężenie pnia płucnego | brak danych |
| Q25.7 | Inne wrodzone wady rozwojowe pnia płucnego | brak danych |
| Q25.8 | Inne wrodzone wady rozwojowe dużych tętnic | brak danych |
| Q25.9 | Wrodzona wada rozwojowa dużych tętnic, nieokreślona | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem Q25 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| P39 Wrodzone wady serca > 0 r.ż. i < 18 r.ż. | 950 | 6 339 | 1–2 | 5 252 zł |
| P38 Wrodzone wady serca < 1 r.ż. lub < 18 r.ż. z pw | 552 | 5 532 | 1–2 | 21 399 zł |
| N22 Noworodek wymagający intensywnej terapii | 126 | 5 327 | 8 | 35 696 zł |
| E74F Wrodzone wady serca > 17 r.ż. i < 66 r.ż. | 80 | 4 211 | 2 | 5 991 zł |
| PZE01 Inne zabiegi kardiochirurgiczne < 18 r.ż. | 22 | 63 | 7–8 | brak danych |
| N21A Ciężka patologia noworodka urodzonego przedwcześnie > 30 dni | 21 | 369 | 72 | 233 971 zł |
| E22F Przezskórne walwuloplastyki > 17 r.ż. i < 66 r.ż. | 3 | 70 | 3 | 52 851 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.