Q17 to kod kategorii „Inne wrodzone wady rozwojowe ucha” z rozdziału XVII klasyfikacji ICD-10 (wady rozwojowe wrodzone, zniekształcenia i aberracje chromosomowe). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 274 hospitalizacje z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP PZC16 „Średnie zabiegi uszu < 18 r.ż.” (121; mediana pobytu 0–2 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok Q10–Q18: Wrodzone wady rozwojowe oka, ucha, twarzy i szyi. Rozdział XVII (Q00–Q99): Wady rozwojowe wrodzone, zniekształcenia i aberracje chromosomowe.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| Q17 | Inne wrodzone wady rozwojowe ucha (kod bez czwartego znaku) | 12 |
| Q17.0 | Małżowina dodatkowa | 38 |
| Q17.1 | Małżowina duża | brak danych |
| Q17.2 | Małżowina mała | brak danych |
| Q17.3 | Inne nieprawidłowości kształtu ucha | 9 |
| Q17.4 | Nieprawidłowe osadzenie małżowiny usznej | brak danych |
| Q17.5 | Ucho odstające | 103 |
| Q17.8 | Inne określone wady rozwojowe ucha | 78 |
| Q17.9 | Wrodzona wada rozwojowa ucha, nieokreślona | 34 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem Q17 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| PZC16 Średnie zabiegi uszu < 18 r.ż. | 121 | 699 | 0–2 | 2 617 zł |
| PZC14 Kompleksowe zabiegi uszu < 18 r.ż. | 102 | 1 045 | 2 | 20 476 zł |
| C33 Średnie zabiegi uszu | 51 | 510 | 1 | 1 920 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.