P05 to kod kategorii „Opóźniony wzrost płodu i niedożywienie płodu” z rozdziału XVI klasyfikacji ICD-10 (wybrane stany rozpoczynające się w okresie okołoporodowym). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 2 331 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP N24 „Noworodek wymagający szczególnej opieki” (2 150; mediana pobytu 3 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok P05–P08: Zaburzenia związane z czasem trwania ciąży i rozwojem płodu. Rozdział XVI (P00–P96): Wybrane stany rozpoczynające się w okresie okołoporodowym.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| P05.0 | Niska urodzeniowa masa ciała noworodka w stosunku do wieku płodowego | 2 331 |
| P05.1 | Niskie urodzeniowe wymiary ciała noworodka w stosunku do wieku płodowego | brak danych |
| P05.2 | Niedożywienie płodu bez informacji o niskiej urodzeniowej masie ciała lub o niskich urodzeniowych wymiarach ciała w stosunku do wieku płodowego | brak danych |
| P05.9 | Opóźnienie wzrastania płodu, nieokreślone | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem P05 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| N24 Noworodek wymagający szczególnej opieki | 2 150 | 89 657 | 3 | 8 970 zł |
| N25 Noworodek wymagający wzmożonego nadzoru | 117 | 6 035 | 4 | 3 906 zł |
| N23 Noworodek wymagający intensywnej opieki | 64 | 5 240 | 16 | 48 132 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.