O21 to kod kategorii „Nadmierne wymioty w ciąży” z rozdziału XV klasyfikacji ICD-10 (ciąża, poród i okres połogu). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 1 417 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP N12 „Patologia ciąży i połogu-diagnostyka, obserwacja, leczenie <12 dni” (1 239; mediana pobytu 2 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok O20–O29: Inne zaburzenia u ciężarnej związane głównie z ciążą. Rozdział XV (O00–O99): Ciąża, poród i okres połogu.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| O21.0 | Łagodne nadmierne wymioty w ciąży | 1 239 |
| O21.1 | Nadmierne wymioty w ciąży z zaburzeniami przemiany materii | 178 |
| O21.2 | Późne wymioty w ciąży | brak danych |
| O21.8 | Inne wymioty wikłające ciążę | brak danych |
| O21.9 | Wymioty w ciąży, nieokreślone | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem O21 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| N12 Patologia ciąży i połogu-diagnostyka, obserwacja, leczenie <12 dni | 1 239 | 39 188 | 2 | 1 868 zł |
| N07C Ciężka patologia ciąży-diagnostyka rozszerzona, leczenie kompleksowe < 5 dni | 167 | 15 002 | 3 | 2 937 zł |
| N06 Patologia ciąży i połogu- diagnostyka, leczenie - > 11 dni | 11 | 617 | 13 | 6 496 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.