N76 to kod kategorii „Inne zapalenia pochwy i sromu” z rozdziału XIV klasyfikacji ICD-10 (choroby układu moczowo-płciowego). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 1 838 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP M04 „Małe zabiegi dolnej części układu rozrodczego” (1 023; mediana pobytu 0–1 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok N70–N77: Choroby zapalne narządów miednicy u kobiet. Rozdział XIV (N00–N99): Choroby układu moczowo-płciowego.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| N76.0 | Ostre zapalenie pochwy | 322 |
| N76.1 | Podostre i przewlekłe zapalenie pochwy | brak danych |
| N76.2 | Ostre zapalenie sromu | 136 |
| N76.3 | Podostre i przewlekłe zapalenie sromu | brak danych |
| N76.4 | Ropień sromu | 675 |
| N76.5 | Owrzodzenie pochwy | 29 |
| N76.6 | Owrzodzenie sromu | 51 |
| N76.8 | Inne określone stany zapalne pochwy i sromu | 625 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem N76 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| M04 Małe zabiegi dolnej części układu rozrodczego | 1 023 | 26 807 | 0–1 | 1 035 zł |
| M18 Leczenie zachowawcze dolnej części układu rozrodczego | 815 | 1 659 | 1–3 | 1 454 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.