N36 to kod kategorii „Inne schorzenia cewki moczowej” z rozdziału XIV klasyfikacji ICD-10 (choroby układu moczowo-płciowego). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 447 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP L53 „Średnie zabiegi cewki moczowej” (314; mediana pobytu 1 dzień). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok N30–N39: Inne choroby układu moczowego. Rozdział XIV (N00–N99): Choroby układu moczowo-płciowego.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| N36.0 | Przetoka cewki moczowej | 26 |
| N36.1 | Uchyłek cewki moczowej | brak danych |
| N36.2 | Mięsko cewkowe | 386 |
| N36.3 | Wypadnięcie błony śluzowej cewki moczowej | brak danych |
| N36.8 | Inne określone zaburzenia cewki moczowej | 26 |
| N36.9 | Zaburzenie cewki moczowej, nieokreślone | 9 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem N36 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| L53 Średnie zabiegi cewki moczowej | 314 | 5 078 | 1 | 3 398 zł |
| L54 Małe zabiegi cewki moczowej | 107 | 810 | 1–2 | 1 401 zł |
| L52 Duże otwarte zabiegi cewki moczowej | 15 | 544 | 3 | 8 437 zł |
| PZL07 Średnie zabiegi cewki moczowej < 18 r.ż. | 11 | 415 | 3 | 4 595 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.