N21 to kod kategorii „Kamień w obrębie dolnych dróg moczowych” z rozdziału XIV klasyfikacji ICD-10 (choroby układu moczowo-płciowego). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 4 351 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP L26 „Średnie zabiegi endoskopowe na pęcherzu moczowym” (3 979; mediana pobytu 2 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok N20–N23: Kamica moczowa. Rozdział XIV (N00–N99): Choroby układu moczowo-płciowego.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| N21.0 | Kamica pęcherza moczowego | 4 339 |
| N21.1 | Kamień w cewce moczowej | 12 |
| N21.8 | Inne postacie kamicy dolnych dróg moczowych | brak danych |
| N21.9 | Kamica dolnych dróg moczowych, nieokreślona | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem N21 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| L26 Średnie zabiegi endoskopowe na pęcherzu moczowym | 3 979 | 54 392 | 2 | 8 555 zł |
| L23 Średnie otwarte zabiegi na pęcherzu moczowym | 190 | 596 | 4 | 3 536 zł |
| L85 Kamica moczowa | 168 | 7 514 | 1 | 1 615 zł |
| L54 Małe zabiegi cewki moczowej | 12 | 810 | 2 | 1 401 zł |
| L24 Zabiegi w zakresie przetok odprowadzających mocz | 2 | 165 | 8 | 9 056 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.