M87 to kod kategorii „Martwica kości” z rozdziału XIII klasyfikacji ICD-10 (choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 811 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP H14 „Endoprotezoplastyka pierwotna całkowita biodra z rekonstrukcją kostną, endoprotezoplastyka stawu biodrowego z zastosowaniem trzpienia przynasadowego, kapoplastyka stawu biodrowego” (756; mediana pobytu 5 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok M86–M90: Inne choroby kości. Rozdział XIII (M00–M99): Choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| M87.0 | Jałowa samoistna martwica kości | 803 |
| M87.1 | Martwica kości w następstwie stosowania leków | 4 |
| M87.2 | Martwica kości w wyniku wcześniejszego urazu | brak danych |
| M87.3 | Inne postacie wtórnej martwicy kości | brak danych |
| M87.8 | Inne postacie martwicy kości | 4 |
| M87.9 | Martwica kości, nieokreślona | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem M87 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| H14 Endoprotezoplastyka pierwotna całkowita biodra z rekonstrukcją kostną, endoprotezoplastyka stawu biodrowego z zastosowaniem trzpienia przynasadowego, kapoplastyka stawu biodrowego | 756 | 47 420 | 5 | 22 272 zł |
| PZH04 Duże zabiegi w zakresie kończyny dolnej i miednicy < 18 r.ż. | 44 | 3 819 | 2 | 11 814 zł |
| C21E Kompleksowe zabiegi szczękowo-twarzowe > 65 r.ż. | 8 | 258 | 7–17 | 36 491 zł |
| PZH02 Artroskopia lecznicza < 18 r.ż. | 3 | 155 | 3 | 4 705 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.