M85 to kod kategorii „Inne zaburzenia mineralizacji i struktury kości” z rozdziału XIII klasyfikacji ICD-10 (choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 108 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP PZH14 „Zabiegi rekonstrukcyjne deformacji układu kostno-stawowego < 18 r.ż.*” (80; mediana pobytu 2 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok M80–M85: Zaburzenia mineralizacji i struktury kości. Rozdział XIII (M00–M99): Choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| M85.0 | Dysplazja włóknista (pojedynczej kości) | brak danych |
| M85.1 | Fluoroza kośćca | brak danych |
| M85.2 | Przerost kości czaszki | brak danych |
| M85.3 | Osteoskleroza | brak danych |
| M85.4 | Pojedyncza torbiel kości | 28 |
| M85.5 | Tętniakowata torbiel kości | brak danych |
| M85.6 | Inne torbiele kości | brak danych |
| M85.8 | Inne określone zaburzenia mineralizacji i struktury kości | 80 |
| M85.9 | Zaburzenia mineralizacji i struktury kości, nieokreślone | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem M85 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| PZH14 Zabiegi rekonstrukcyjne deformacji układu kostno-stawowego < 18 r.ż.* | 80 | 3 038 | 2 | 21 305 zł |
| PZH06 Duże zabiegi na kończynie górnej < 18 r.ż. | 28 | 2 369 | 2 | 13 576 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.