M71 to kod kategorii „Inne patologie kaletek” z rozdziału XIII klasyfikacji ICD-10 (choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 101 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP PZH12 „Średnie zabiegi na tkankach miękkich < 18 r.ż. *” (55; mediana pobytu 2 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok M70–M79: Inne choroby tkanek miękkich. Rozdział XIII (M00–M99): Choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| M71.0 | Ropień kaletki maziowej | brak danych |
| M71.1 | Inne infekcyjne zapalenia kaletki maziowej | 46 |
| M71.2 | Torbiel podkolanowa [torbiel Bakera] | 55 |
| M71.3 | Inne torbiele kaletek maziowych | brak danych |
| M71.4 | Złogi wapniowe w kaletce maziowej | brak danych |
| M71.5 | Inne zapalenia kaletek maziowych niesklasyfikowane gdzie indziej | brak danych |
| M71.8 | Inne określone choroby kaletki maziowej | brak danych |
| M71.9 | Choroba kaletki maziowej, nieokreślona | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem M71 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| PZH12 Średnie zabiegi na tkankach miękkich < 18 r.ż. * | 55 | 3 300 | 2 | 5 199 zł |
| H80 Artrotomie w chorobach infekcyjnych, nowotworowych kości, stawów, tkanki łącznej | 46 | 3 707 | 3 | 19 554 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.