M67 to kod kategorii „Inne choroby błony maziowej i ścięgien” z rozdziału XIII klasyfikacji ICD-10 (choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 3 578 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP H83 „Średnie zabiegi na tkankach miękkich” (1 934; mediana pobytu 0 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok M65–M68: Choroby maziówki i ścięgien. Rozdział XIII (M00–M99): Choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| M67.0 | Krótkie ścięgno Achillesa (nabyte) | 109 |
| M67.1 | Inne postacie przykurczu ścięgna (pochewki) | brak danych |
| M67.2 | Przerost błony maziowej niesklasyfikowany gdzie indziej | 99 |
| M67.3 | Przemijające zapalenie błony maziowej | brak danych |
| M67.4 | Ganglion | 3 370 |
| M67.8 | Inne określone choroby błony maziowej i ścięgien | brak danych |
| M67.9 | Choroba błony maziowej i ścięgien, nieokreślona | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem M67 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| H83 Średnie zabiegi na tkankach miękkich | 1 934 | 66 231 | 0 | 5 184 zł |
| H84 Mniejsze zabiegi w obrębie układu mięśniowo-szkieletowego lub tkanek miękkich | 1 153 | 16 721 | 1 | 2 906 zł |
| PZH12 Średnie zabiegi na tkankach miękkich < 18 r.ż. * | 281 | 3 300 | 2 | 5 199 zł |
| PZH13 Mniejsze zabiegi w obrębie układu mięśniowo-szkieletowego lub tkanek miękkich < 18 r.ż. | 143 | 6 639 | 2 | 3 759 zł |
| PZH02 Artroskopia lecznicza < 18 r.ż. | 67 | 155 | 1–2 | 4 705 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.