M62 to kod kategorii „Inne choroby mięśni” z rozdziału XIII klasyfikacji ICD-10 (choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 96 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP H86 „Choroby tkanek miękkich” (96; mediana pobytu 5 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok M60–M63: Choroby mięśni. Rozdział XIII (M00–M99): Choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| M62.0 | Rozerwanie mięśni | brak danych |
| M62.1 | Inne przyczyny rozerwania mięśni (nieurazowe) | brak danych |
| M62.2 | Zawał niedokrwienny mięśnia | brak danych |
| M62.3 | Zespół unieruchomienia (porażenny) | brak danych |
| M62.4 | Przykurcz mięśni | brak danych |
| M62.5 | Ubytek i zaniki masy mięśniowej niesklasyfikowane gdzie indziej | brak danych |
| M62.6 | Zmęczenie mięśni | brak danych |
| M62.8 | Inne określone choroby mięśni | 96 |
| M62.9 | Choroba mięśni, nieokreślona | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem M62 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| H86 Choroby tkanek miękkich | 96 | 6 088 | 5 | 3 894 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.