M12 to kod kategorii „Inne określone artropatie” z rozdziału XIII klasyfikacji ICD-10 (choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 2 104 hospitalizacje z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP H87 „Choroby zapalne stawów i tkanki łącznej” (2 094; mediana pobytu 4 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok M05–M14: Artropatie wielostawowe zapalne. Rozdział XIII (M00–M99): Choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| M12.0 | Przewlekła poreumatyczna artropatia [zespół Jaccouda] | brak danych |
| M12.1 | Choroba Kaschina-Becka | brak danych |
| M12.2 | Zapalenie błony maziowej kosmkowo-guzkowe (barwnikowe) | brak danych |
| M12.3 | Reumatyzm palindromiczny | brak danych |
| M12.4 | Okresowy wysięk w stawie | brak danych |
| M12.5 | Artropatia pourazowa | brak danych |
| M12.8 | Inne określone artropatie niesklasyfikowane gdzie indziej | 2 104 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem M12 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| H87 Choroby zapalne stawów i tkanki łącznej | 2 094 | 52 624 | 4 | 6 480 zł |
| H95 Kompleksowa diagnostyka chorób reumatologicznych | 8 | 213 | 1 | 3 150 zł |
| PZC07 Średnie zabiegi szczękowo-twarzowe < 18 r.ż. | 2 | 84 | 0 | brak danych |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.