L90 to kod kategorii „Zanikowe choroby skóry” z rozdziału XII klasyfikacji ICD-10 (choroby skóry i tkanki podskórnej). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 876 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP J49 „Łagodne choroby dermatologiczne” (659; mediana pobytu 0 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok L80–L99: Inne choroby skóry i tkanki podskórnej. Rozdział XII (L00–L99): Choroby skóry i tkanki podskórnej.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| L90.0 | Liszaj twardzinowy i zanikowy | 659 |
| L90.1 | Zanik skórny plackowaty Schweningera-Buzziego | brak danych |
| L90.2 | Zanik skórny plackowaty Jadassohna-Pellizzariego | brak danych |
| L90.3 | Zanik skóry Pasiniego i Pieriniego | brak danych |
| L90.4 | Przewlekłe zanikowe zapalenie skóry kończyn | brak danych |
| L90.5 | Stany bliznowacenia i włóknienia skóry | 217 |
| L90.6 | Rozstępy skórne | brak danych |
| L90.8 | Inne zanikowe choroby skóry | brak danych |
| L90.9 | Zanikowe choroby skóry, nieokreślone | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem L90 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| J49 Łagodne choroby dermatologiczne | 659 | 29 076 | 0 | 2 111 zł |
| PZJ05 Zabiegi skórne < 18 r.ż. | 202 | 5 102 | 0 | 3 786 zł |
| PZJ04 Duże zabiegi skórne < 18 r.ż. | 15 | 866 | 2 | 8 222 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.