L57 to kod kategorii „Zmiany skórne spowodowane przez przewlekłą ekspozycję na promieniowanie niejonizujące” z rozdziału XII klasyfikacji ICD-10 (choroby skóry i tkanki podskórnej). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 1 549 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP J49 „Łagodne choroby dermatologiczne” (1 549; mediana pobytu 0 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok L55–L59: Choroby skóry i tkanki podskórnej związane z promieniowaniem. Rozdział XII (L00–L99): Choroby skóry i tkanki podskórnej.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| L57.0 | Rogowacenie związane z promieniowaniem słonecznym | 1 549 |
| L57.1 | Actinic reticuloid | brak danych |
| L57.2 | Skóra bruzdowata karku romboidalna | brak danych |
| L57.3 | Zanik pstry naczyniasty | brak danych |
| L57.4 | Zwiotczenie sprężyste skóry | brak danych |
| L57.5 | Actinic granuloma | brak danych |
| L57.8 | Inne zmiany skórne spowodowane przez przewlekłą ekspozycję na promieniowanie niejonizujące | brak danych |
| L57.9 | Zmiany skórne spowodowane przez przewlekłą ekspozycję na promieniowanie niejonizujące, nieokreślone | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem L57 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| J49 Łagodne choroby dermatologiczne | 1 549 | 29 076 | 0 | 2 111 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.