J70 to kod kategorii „Zaburzenia oddechowe wywołane przez czynniki zewnętrzne” z rozdziału X klasyfikacji ICD-10 (choroby układu oddechowego). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 983 hospitalizacje z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP D49 „Uszkodzenia inhalacyjne płuc” (983; mediana pobytu 3 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok J60–J70: Choroby płuc wywołane przez czynniki zewnętrzne. Rozdział X (J00–J99): Choroby układu oddechowego.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| J70.0 | Ostre objawy płucne spowodowane napromieniowaniem | brak danych |
| J70.1 | Przewlekłe i inne objawy płucne spowodowane napromieniowaniem | brak danych |
| J70.2 | Ostre polekowe zaburzenia dotyczące tkanki śródmiąższowej płuc | brak danych |
| J70.3 | Przewlekłe polekowe zaburzenia dotyczące tkanki śródmiąższowej płuc | brak danych |
| J70.4 | Polekowe zaburzenia dotyczące tkanki śródmiąższowej płuc, nieokreślone | brak danych |
| J70.8 | Zaburzenia układu oddechowego spowodowane innymi określonymi czynnikami zewnętrznymi | 348 |
| J70.9 | Zaburzenia układu oddechowego spowodowane nieokreślonymi czynnikami zewnętrznymi | 635 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem J70 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| D49 Uszkodzenia inhalacyjne płuc | 983 | 4 043 | 3 | 9 627 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.