I82 to kod kategorii „Inne zatory żylne i zakrzepica” z rozdziału IX klasyfikacji ICD-10 (choroby układu krążenia). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 555 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP Q66 „Choroby naczyń” (494; mediana pobytu 5 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok I80–I89: Choroby żył, naczyń limfatycznych i węzłów chłonnych, niesklasyfikowane gdzie indziej. Rozdział IX (I00–I99): Choroby układu krążenia.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| I82.0 | Zespół Budda-Chiariego | brak danych |
| I82.1 | Wędrujące zakrzepowe zapalenie żył | brak danych |
| I82.2 | Zator i zakrzep żyły głównej | 61 |
| I82.3 | Zator i zakrzep żyły nerkowej | brak danych |
| I82.8 | Zator i zakrzep innych określonych żył | 494 |
| I82.9 | Zator i zakrzep żyły, nieokreślonej | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem I82 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| Q66 Choroby naczyń | 494 | 32 725 | 5 | 5 492 zł |
| E55 Zakrzepica żył głębokich | 61 | 3 467 | 5 | 4 986 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.