I70 to kod kategorii „Miażdżyca” z rozdziału IX klasyfikacji ICD-10 (choroby układu krążenia). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 62 506 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP Q66 „Choroby naczyń” (21 499; mediana pobytu 3–5 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok I70–I79: Choroby tętnic, tętniczek i naczyń włosowatych. Rozdział IX (I00–I99): Choroby układu krążenia.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| I70 | Miażdżyca (kod bez czwartego znaku) | 13 |
| I70.0 | Miażdżyca aorty | 1 145 |
| I70.1 | Miażdżyca tętnicy nerkowej | 28 |
| I70.2 | Miażdżyca tętnic kończyn | 47 220 |
| I70.8 | Miażdżyca innych tętnic | 2 090 |
| I70.9 | Miażdżyca uogólniona i nieokreślona | 12 010 |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.