I26 to kod kategorii „Zator płucny” z rozdziału IX klasyfikacji ICD-10 (choroby układu krążenia). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 19 658 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP D16 „Zator płucny” (19 297; mediana pobytu 7 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok I26–I28: Zespół sercowo-płucny i choroby krążenia płucnego. Rozdział IX (I00–I99): Choroby układu krążenia.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| I26.0 | Zator płucny z informacją o ostrym sercu płucnym | 3 245 |
| I26.9 | Zator płucny bez informacji o ostrym sercu płucnym | 16 413 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem I26 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| D16 Zator płucny | 19 297 | 19 298 | 7 | 8 614 zł |
| Q47 Zabiegi endowaskularne - 7. grupa | 328 | 9 603 | 3–5 | 23 301 zł |
| M20 Kompleksowe zabiegi górnej części układu rozrodczego z pw | 15 | 1 370 | 9 | 31 880 zł |
| M28 Leczenie zachowawcze nowotworów złośliwych układu rozrodczego z pw > 4 dni | 12 | 741 | 11 | 7 991 zł |
| T05 Inne zabiegi w obrażeniach mnogich z pw | 4 | 80 | 39 | brak danych |
| T01 Kraniotomia w określonych obrażeniach mnogich z pw | 1 | 15 | 73 | brak danych |
| T03 Zaopatrzenie miednicy i uda w obrażeniach mnogich z pw | 1 | 56 | 20 | brak danych |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.