I25 to kod kategorii „Przewlekła choroba niedokrwienna serca” z rozdziału IX klasyfikacji ICD-10 (choroby układu krążenia). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 139 140 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP E27 „Koronarografia i inne zabiegi inwazyjne” (59 637; mediana pobytu 1 dzień). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok I20–I25: Choroba niedokrwienna serca. Rozdział IX (I00–I99): Choroby układu krążenia.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| I25 | Przewlekła choroba niedokrwienna serca (kod bez czwartego znaku) | 2 485 |
| I25.0 | Choroba serca i naczyń krwionośnych w przebiegu miażdżycy | 79 094 |
| I25.1 | Choroba serca w przebiegu miażdżycy | 26 239 |
| I25.2 | Przebyty zawał serca | 2 263 |
| I25.3 | Tętniak serca | brak danych |
| I25.4 | Tętniak tętnicy wieńcowej | brak danych |
| I25.5 | Kardiomiopatia niedokrwienna | 108 |
| I25.6 | Nieme niedokrwienie mięśnia sercowego | brak danych |
| I25.8 | Inne postacie przewlekłej choroby niedokrwiennej serca | 5 110 |
| I25.9 | Przewlekła choroba niedokrwienna serca, nieokreślona | 23 841 |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.