H53 to kod kategorii „Zaburzenia widzenia” z rozdziału VII klasyfikacji ICD-10 (choroby oka i przydatków oka). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 3 307 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP B98A „Leczenie zachowawcze okulistyczne > 17 r.ż.” (2 262; mediana pobytu 2 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok H53–H54: Upośledzenie widzenia i ślepota. Rozdział VII (H00–H59): Choroby oka i przydatków oka.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| H53.0 | Niedowidzenie z nieużywania oka | 491 |
| H53.1 | Subiektywne zaburzenia widzenia | brak danych |
| H53.2 | Dwojenie | brak danych |
| H53.3 | Inne zaburzenia widzenia obuocznego | 278 |
| H53.4 | Zmiany w polu widzenia | brak danych |
| H53.5 | Zaburzenia widzenia barw | brak danych |
| H53.6 | Ślepota zmierzchowa | brak danych |
| H53.8 | Inne zaburzenia widzenia | 98 |
| H53.9 | Zaburzenia widzenia, nieokreślone | 2 440 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem H53 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| B98A Leczenie zachowawcze okulistyczne > 17 r.ż. | 2 262 | 10 076 | 2 | 3 563 zł |
| P49 Leczenie zachowawcze okulistyczne < 18 r.ż. | 1 045 | 8 941 | 0–4 | 4 239 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.