H52 to kod kategorii „Zaburzenia refrakcji i akomodacji” z rozdziału VII klasyfikacji ICD-10 (choroby oka i przydatków oka). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 909 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP P49 „Leczenie zachowawcze okulistyczne < 18 r.ż.” (897; mediana pobytu 1–2 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok H49–H52: Zaburzenia mięśni gałki ocznej, obuocznej motoryki, akomodacji i refrakcji. Rozdział VII (H00–H59): Choroby oka i przydatków oka.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| H52.0 | Nadwzroczność | 347 |
| H52.1 | Krótkowzroczność | 427 |
| H52.2 | Astygmatyzm | 135 |
| H52.3 | Różnowzroczność i różnica wielkości obrazów na siatkówce | brak danych |
| H52.4 | Starczowzroczność | brak danych |
| H52.5 | Zaburzenia akomodacji | brak danych |
| H52.6 | Inne zaburzenia refrakcji | brak danych |
| H52.7 | Zaburzenia refrakcji, nieokreślone | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem H52 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| P49 Leczenie zachowawcze okulistyczne < 18 r.ż. | 897 | 8 941 | 1–2 | 4 239 zł |
| PZB05 Duże zabiegi na rogówce i twardówce <18 r.ż. | 12 | 300 | 2 | 4 135 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.