H26 to kod kategorii „Inne postacie zaćmy” z rozdziału VII klasyfikacji ICD-10 (choroby oka i przydatków oka). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 62 810 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP B19G „Usunięcie zaćmy - kategoria II” (51 297; mediana pobytu 0 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok H25–H28: Zaburzenia soczewki. Rozdział VII (H00–H59): Choroby oka i przydatków oka.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| H26.0 | Zaćma dziecięca, młodzieńcza i przedstarcza | 4 078 |
| H26.1 | Zaćma urazowa | 113 |
| H26.2 | Zaćma wikłająca | 52 772 |
| H26.3 | Zaćma polekowa | brak danych |
| H26.4 | Stany po zaćmie | 1 376 |
| H26.8 | Inne określone postacie zaćmy | 4 469 |
| H26.9 | Zaćma, nieokreślona | 2 |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.