H17 to kod kategorii „Blizny rogówki i zmętnienia” z rozdziału VII klasyfikacji ICD-10 (choroby oka i przydatków oka). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 33 hospitalizacje z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP B05 „Przeszczep rogówki - kategoria II” (21; mediana pobytu 4 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok H15–H22: Zaburzenia twardówki, rogówki, tęczówki i ciała rzęskowego. Rozdział VII (H00–H59): Choroby oka i przydatków oka.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| H17.0 | Zrost przedni tęczówki z rogówką | brak danych |
| H17.1 | Inne centralne przymglenia rogówki | 2 |
| H17.8 | Inne blizny i przymglenia rogówki | 31 |
| H17.9 | Blizny rogówki i przymglenie, nieokreślone | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem H17 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| B05 Przeszczep rogówki - kategoria II | 21 | 1 387 | 4 | 9 935 zł |
| B04 Przeszczep rogówki - kategoria I | 8 | 133 | 4–6 | 13 378 zł |
| PZB05 Duże zabiegi na rogówce i twardówce <18 r.ż. | 4 | 300 | 2 | 4 135 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.