G83 to kod kategorii „Inne zespoły porażenne” z rozdziału VI klasyfikacji ICD-10 (choroby układu nerwowego). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 54 hospitalizacje z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP A35C „Choroby zwyrodnieniowe OUN” (54; mediana pobytu 6 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok G80–G83: Mózgowe porażenie dziecięce i inne zespoły porażenne. Rozdział VI (G00–G99): Choroby układu nerwowego.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| G83.0 | Porażenie obustronne kończyn górnych | brak danych |
| G83.1 | Porażenie jednej kończyny dolnej | brak danych |
| G83.2 | Porażenie jednej kończyny górnej | brak danych |
| G83.3 | Porażenie jednej kończyny, nieokreślone | brak danych |
| G83.4 | Zespół ogona końskiego | brak danych |
| G83.8 | Inne określone zespoły porażenne | 54 |
| G83.9 | Zespół porażenny, nieokreślony | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem G83 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| A35C Choroby zwyrodnieniowe OUN | 54 | 3 977 | 6 | 3 707 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.