G47 to kod kategorii „Zaburzenia snu” z rozdziału VI klasyfikacji ICD-10 (choroby układu nerwowego). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 35 883 hospitalizacje z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP D36 „Zaburzenia oddychania w czasie snu” (34 627; mediana pobytu 1 dzień). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok G40–G47: Zaburzenia okresowe i napadowe. Rozdział VI (G00–G99): Choroby układu nerwowego.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| G47.0 | Zaburzenia zasypiania i utrzymania snu [bezsenność] | brak danych |
| G47.1 | Zaburzenia z nadmierną sennością [hipersomnia] | brak danych |
| G47.2 | Zaburzenia rytmu snu i czuwania | brak danych |
| G47.3 | Bezdech senny | 35 738 |
| G47.4 | Narkolepsja i katalepsja | brak danych |
| G47.8 | Inne zaburzenia snu | 145 |
| G47.9 | Zaburzenia snu, nieokreślone | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem G47 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| D36 Zaburzenia oddychania w czasie snu | 34 627 | 34 627 | 1 | 2 431 zł |
| C14 Średnie zabiegi jamy ustnej, gardła i krtani | 1 200 | 12 474 | 0 | 2 484 zł |
| C44 Małe zabiegi nosa | 56 | 5 029 | 0 | 895 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.