G12 – Rdzeniowy zanik mięśni i zespoły pokrewne: co znaczy ten kod ICD-10

Dane: NFZ, API „Statystyki JGP” (katalog 1a)…, dane.gov.pl, zbiór 27 „Rejestr Systemó…, dane.gov.pl (NFZ), zbiór 4864: hospita…, okres NFZ 2024; słownik ICD-10 stan na 31.03.2021 · aktualizacja 2026-10-07

G12 to kod kategorii „Rdzeniowy zanik mięśni i zespoły pokrewne” z rozdziału VI klasyfikacji ICD-10 (choroby układu nerwowego). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 1 645 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP A86 „Choroby neuronu ruchowego” (1 645; mediana pobytu 0–4 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.

Liczby

Blok G10–G13: Układowe zaniki pierwotnie zajmujące ośrodkowy układ nerwowy. Rozdział VI (G00–G99): Choroby układu nerwowego.

Kody czteroznakowe w kategorii G12

KodNazwaHospitalizacje w NFZ (co najmniej)
G12.0Rdzeniowy zanik mięśni, postać dziecięca, typ I [Werdniga-Hoffmana]53
G12.1Inne dziedziczne zaniki mięśni pochodzenia rdzeniowego203
G12.2Stwardnienie zanikowe boczne1 173
G12.8Inne rdzeniowe zaniki mięśni i zespoły pokrewne88
G12.9Rdzeniowy zanik mięśni, nieokreślony128

W jakich grupach JGP szpitale rozliczają kod G12

Grupa JGPHospitalizacje z kodem G12Wszystkie hospitalizacje grupyMediana pobytu, dniTypowa kwota NFZ za hospitalizację
A86 Choroby neuronu ruchowego1 6451 6450–48 220 zł

Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.

Inne kody w bloku G10–G13

Co mówi kod ICD-10, a czego nie

Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.

Jak liczymy hospitalizacje

Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.

Źródła

Powiązane