F93 to kod kategorii „Zaburzenia emocjonalne rozpoczynające się zwykle w dzieciństwie” z rozdziału V klasyfikacji ICD-10 (zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 1 006 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP P15 „Zaburzenia zachowania” (1 006; mediana pobytu 1 dzień). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok F90–F98: Zaburzenia zachowania i emocji rozpoczynające się zwykle w dzieciństwie i w wieku młodzieńczym. Rozdział V (F00–F99): Zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| F93.0 | Lęk przed separacją w dzieciństwie | brak danych |
| F93.1 | Zaburzenie lękowe o typie fobii w dzieciństwie | brak danych |
| F93.2 | Lęk społeczny w dzieciństwie | brak danych |
| F93.3 | Zaburzenie związane z rywalizacją w rodzeństwie | brak danych |
| F93.8 | Inne zaburzenia emocjonalne okresu dzieciństwa | brak danych |
| F93.9 | Zaburzenia emocjonalne okresu dzieciństwa, nieokreślone | 1 006 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem F93 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| P15 Zaburzenia zachowania | 1 006 | 9 505 | 1 | 4 291 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.