D84 to kod kategorii „Inne niedobory odporności” z rozdziału III klasyfikacji ICD-10 (choroby krwi i narządów krwiotwórczych oraz wybrane choroby przebiegające z udziałem mechanizmów immunologicznych). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 4 730 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP P06 „Mniejsze infekcje (w tym choroby immunologiczne)” (2 916; mediana pobytu 0 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok D80–D89: Wybrane choroby dotyczące mechanizmów immunologicznych. Rozdział III (D50–D89): Choroby krwi i narządów krwiotwórczych oraz wybrane choroby przebiegające z udziałem mechanizmów immunologicznych.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| D84.0 | Defekt dotyczący funkcji antygenu-1 limfocytu [LFA-1] | brak danych |
| D84.1 | Zaburzenia układu dopełniacza | brak danych |
| D84.8 | Inne określone niedobory odporności | 1 308 |
| D84.9 | Niedobór odporności, nieokreślony | 3 422 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem D84 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| P06 Mniejsze infekcje (w tym choroby immunologiczne) | 2 916 | 63 211 | 0 | 5 237 zł |
| S52 Niedobory odporności inne niż HIV/ AIDS | 1 812 | 4 435 | 0 | 3 574 zł |
| PZS03 Przeszczepienie allogenicznych komórek krwiotwórczych od dawcy alternatywnego< 18 r.ż | 2 | 101 | 47 | 633 503 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.