D76 to kod kategorii „Wybrane choroby dotyczące układu siateczkowo-śródbłonkowego i siateczkowo‑histiocytarnego” z rozdziału III klasyfikacji ICD-10 (choroby krwi i narządów krwiotwórczych oraz wybrane choroby przebiegające z udziałem mechanizmów immunologicznych). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 134 hospitalizacje z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP P11 „Poważne choroby żołądkowo-jelitowe i metaboliczne” (134; mediana pobytu 0 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok D70–D77: Inne choroby krwi i narządów krwiotwórczych. Rozdział III (D50–D89): Choroby krwi i narządów krwiotwórczych oraz wybrane choroby przebiegające z udziałem mechanizmów immunologicznych.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| D76.0 | Histiocytoza z komórek Langerhansa niesklasyfikowana gdzie indziej | 134 |
| D76.1 | Limfohistiocytoza z hemofagocytozą | brak danych |
| D76.2 | Zespół hemofagocytowy związany z zakażeniem | brak danych |
| D76.3 | Inne zespoły histiocytowe | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem D76 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| P11 Poważne choroby żołądkowo-jelitowe i metaboliczne | 134 | 10 406 | 0 | 5 339 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.