D66 to kod kategorii „Dziedziczny niedobór czynnika VIII” z rozdziału III klasyfikacji ICD-10 (choroby krwi i narządów krwiotwórczych oraz wybrane choroby przebiegające z udziałem mechanizmów immunologicznych). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 621 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP P19 „Choroby krwi” (556; mediana pobytu 0 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok D65–D69: Zaburzenia krzepnięcia, plamice i inne skazy krwotoczne. Rozdział III (D50–D89): Choroby krwi i narządów krwiotwórczych oraz wybrane choroby przebiegające z udziałem mechanizmów immunologicznych.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| D66 | Dziedziczny niedobór czynnika VIII (kod bez czwartego znaku) | 621 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem D66 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| P19 Choroby krwi | 556 | 8 150 | 0 | 3 682 zł |
| S11 Okołourazowe lub okołozabiegowe leczenie skaz krwotocznych | 61 | 99 | 12 | brak danych |
| S16 Skazy krwotoczne - ocena stanu zdrowia < 2 dni | 3 | 5 | 0 | brak danych |
| S12 Okołourazowe leczenie skaz krwotocznych | 1 | 4 | 9 | brak danych |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.