D25 to kod kategorii „Mięśniak gładkokomórkowy macicy” z rozdziału II klasyfikacji ICD-10 (nowotwory). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 39 194 hospitalizacje z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP M13 „Duże zabiegi górnej części układu rozrodczego” (15 657; mediana pobytu 4 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok D10–D36: Nowotwory niezłośliwe. Rozdział II (C00–D48): Nowotwory.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| D25.0 | Mięśniak gładkokomórkowy podśluzówkowy macicy | 8 210 |
| D25.1 | Mięśniak gładkokomórkowy śródścienny macicy | 8 620 |
| D25.2 | Mięśniak gładkokomórkowy podsurowiczy macicy | brak danych |
| D25.9 | Mięśniak gładkokomórkowy macicy, umiejscowienie nieokreślone | 22 364 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem D25 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| M13 Duże zabiegi górnej części układu rozrodczego | 15 657 | 44 524 | 4 | 7 584 zł |
| M14 Średnie zabiegi górnej części układu rozrodczego | 11 094 | 128 589 | 1–3 | 4 994 zł |
| M15 Małe zabiegi górnej części układu rozrodczego | 9 074 | 133 335 | 0 | 1 744 zł |
| M26 Leczenie zachowawcze górnej części układu rozrodczego | 2 172 | 13 590 | 1 | 1 132 zł |
| M02 Duże zabiegi dolnej części układu rozrodczego | 1 197 | 34 551 | 4 | 8 270 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.